कर्णालीका दुर्गम पहाडहरूमा जन्मिएका धेरै सपनाहरू अभाव, अवसरको कमी र कठिन परिस्थितिको भारले बीच बाटोमै हराउने गर्छन्। तर केही सपनाहरू यस्ता पनि हुन्छन्, जसले चुनौतीलाई नै आफ्नो ऊर्जा बनाएर असम्भवलाई सम्भव बनाउँछन्। त्यस्तै प्रेरणादायी व्यक्तित्व हुन् – मदन नेपाली।

वि.सं. २०५८ जेठ १० गते जुम्लाको साविक देपालगाउँ गाविस (हाल वडा नं. ५) मा आमा पदमसिला नेपाली र बुबा पदमलाल नेपालीको जेठो सन्तानका रूपमा जन्मिएका मदनको बाल्यकाल कर्णालीको रमणीय प्राकृतिक परिवेशमा बित्यो। आर्थिक अवस्था सामान्य भए पनि परिवारको माया, स्नेह र साथले उनलाई सधैं उत्साहित बनाइरह्यो।

बाल्यकालदेखि नै उनको रुचि अरू बालबालिकाभन्दा फरक थियो। जहाँ अधिकांश साथीहरू खेलौना र नयाँ कपडाप्रति आकर्षित हुन्थे, त्यहाँ मदन भने चलचित्र र कथाको संसारमा हराउँथे। गाउँका साथीहरूलाई जम्मा गरेर कहिले निर्देशक बन्थे, कहिले नायक। नयाँ गीत सुन्नासाथ त्यसको दृश्य आफ्नै कल्पनामा निर्माण गर्थे। रेडियोमा बज्ने गीतले उनको मनमा नयाँ कथा जन्माउँथ्यो, र ती कथाहरूले उनलाई रातभर जाग्राम बस्न बाध्य बनाउँथे।

विद्यालय जीवनमा पनि उनी सिर्जनात्मक गतिविधिका लागि परिचित थिए। कथा, कविता र साहित्यिक रचनामा उनको विशेष रुचि थियो। मिलनसार स्वभावका कारण साथीहरूबीच उनी सधैं लोकप्रिय थिए। तर उनको वास्तविक संघर्ष भने सपनालाई व्यवहारमा उतार्ने क्रममा सुरु भयो।

जुम्लामा प्रतिभा प्रशस्त थियो, तर अवसर निकै सीमित। अभिनय र निर्देशनप्रतिको मोह भए पनि आवश्यक लगानी र सहयोगको अभाव थियो। त्यसैले उनले आफ्नै कथामा साथीहरूलाई अभिनय गराए, आफैं निर्देशन गरे र सम्पूर्ण व्यवस्थापनको जिम्मेवारी पनि आफैं सम्हाले। कतिपय अवस्थामा छायांकन सम्पन्न भए पनि सम्पादनका लागि आवश्यक स्रोत नहुँदा काम बीचमै रोकिन्थ्यो। यिनै कठिनाइहरूले उनको मनमा एउटा दृढ विश्वास जन्मायो—“यदि कसैले मेरो सपना पूरा गरिदिँदैन भने, म आफैं त्यसका लागि आवश्यक सीप सिक्नेछु।”

एसईई र प्लस टु अध्ययन पूरा गरेपछि उनले साथीहरूसँग मिलेर ‘कचहरी’ नामक चलचित्र निर्माण गरे। करिब १८ लाख रुपैयाँ लगानीमा बनेको उक्त चलचित्रमार्फत उनले कर्णालीको वास्तविक कथा दर्शकसमक्ष प्रस्तुत गर्ने प्रयास गरेका थिए। तर चलचित्र निर्माणपछिको यात्रा झन् चुनौतीपूर्ण बन्यो। लगानी फिर्ता गर्न कर्णालीका विभिन्न जिल्लाहरूमा च्यारिटी शो आयोजना गर्नुपर्‍यो। केही रकम उठे पनि सपना अझै पूर्ण रूपमा साकार भइसकेको थिएन।

यसपछि उनले औपचारिक शिक्षासँगै व्यावसायिक सीप हासिल गर्ने निर्णय गरे। परिवारको चाहना थियो कि उनी डाक्टर बनून्, तर मदनको मन सिर्जना र कलाको संसारमा रमाइरहेको थियो। जब उनले भिडियो सम्पादन सिक्ने इच्छा व्यक्त गरे, धेरैले भविष्यप्रति शंका व्यक्त गरे। तर उनले आफ्नो लक्ष्यबाट पछि हटेनन्। परिवारलाई सम्झाएर उनी काठमाडौं आए र मायाँ एनिमेसन एकेडेमी मा भिडियो सम्पादन अध्ययन सुरु गरे।

काठमाडौंको बसाइँ उनको जीवनको सबैभन्दा कठिन र संघर्षपूर्ण चरण साबित भयो। न आफ्नै कम्प्युटर थियो, न आर्थिक स्रोत पर्याप्त। भविष्य पनि अनिश्चित थियो। तर उनको आत्मविश्वास र मेहनत भने अटल थियो।

अन्य विद्यार्थीहरू कक्षा सकेर घर फर्किएपछि उनी बिहानैदेखि एकेडेमीको कम्प्युटर ल्याबमा बसेर अभ्यास गर्थे। कहिलेकाहीँ दिउँसोसम्म केही नखाई कम्प्युटर अगाडि निरन्तर काम गरिरहन्थे। पेटमा भोक हुन्थ्यो, तर मनमा रहेको सपना त्योभन्दा धेरै ठूलो थियो।

उनी आज पनि त्यो समय सम्झिँदै भन्छन्, “सबैजना खाना खान जाँदा म कम्प्युटरमै अभ्यास गरिरहन्थेँ। मलाई थाहा थियो, मेरो सबैभन्दा ठूलो पूँजी समय हो। घरको अवस्था धेरै माग्ने खालको थिएन, त्यसैले आफूले सक्दो मेहनत गर्नैपर्थ्यो। आजको उपलब्धि त्यही संघर्ष, त्यही भोक र त्यही आत्मविश्वासको परिणाम हो।”

सायद यहीँनेर मदनको व्यक्तित्व विशेष देखिन्छ। उनले अभावलाई कमजोरी होइन, प्रेरणाको स्रोत बनाए।

आज उनी हजारौं भिडियो सम्पादन गरिसकेका छन्। फेसबुक ब्यानर, पोस्टर, म्युजिक भिडियो, चलचित्र, म्यागजिन डिजाइन, पुस्तक लेआउटदेखि लिएर विभिन्न कम्पनीका लोगो निर्माणसम्म उनका सिर्जनाहरू फैलिएका छन्। “माई लभ क्रियसन” मार्फत उनी निरन्तर सिर्जनात्मक कार्यमा सक्रिय छन् र नयाँ प्रतिभालाई पनि प्रेरित गरिरहेका छन्।

तर मदन नेपालीको कथा केवल एक सफल भिडियो सम्पादकको कथा मात्र होइन। यो एउटा गाउँको युवकको कथा हो, जसले आर्थिक अभावलाई आफ्नो सपनाको बाधक बन्न दिएन। यो त्यो युवाको कथा हो, जसले भोक सहेर सीप सिक्यो, असफलतालाई स्वीकार गर्‍यो र त्यसैलाई सफलताको आधार बनायो।

आज पनि जब उनी कम्प्युटरको स्क्रिन अगाडि बसेर नयाँ सिर्जनामा डुबिरहेका हुन्छन्, उनको मनमा जुम्लाको त्यो सानो बालक अझै जीवित छ—जो रेडियोमा गीत सुनेर कथा बुन्थ्यो, आफैंलाई चलचित्रको नायकका रूपमा कल्पना गर्थ्यो र एक दिन आफ्नो सपना पूरा गर्ने दृढ संकल्प गर्थ्यो।

किनकि केही मानिसहरू केवल सफलता प्राप्त गरेर महान बन्दैनन्; उनीहरू संघर्षलाई जितेर महान बन्छन्। मदन नेपाली त्यस्तै एक संघर्षशील, सिर्जनशील र कुशल कलाकार हुन्, जसले आफ्नो अथक मेहनत र दृढ इच्छाशक्तिबाट सफलताको छुट्टै परिचय स्थापित गरेका छन्।